Część 1.

Siedząc w pobliskiej Zielonogórskiej kawiarence Perrie zapytała:
- Lena kiedy mamy mecz z Toruniem?
- A co? Pewnie do Aussie chcesz iść. Zapytałam zabawnie.
- Możeee... Odpowiedziała z lekkim uśmiechem Perrie.
- Tylko nie zapomnij jutro mecz z Częstochową. Przypomniałam jej dzisiaj 4 raz.
- Tak wiem, wiem mówisz mi to z 5 raz dzisiaj.
- 4 raz jak już, przepraszam ale ta przerwa bez żużla była taaaak długa.
Było około 20 a my razem z Perrie byłyśmy pogrążone tematem żużla, nawet nie zauważyłyśmy, że Pani kazała nam wyjść bo Kawiarenkę zamykali.
- To jak do jutra. Powiedziała Perrie z zadowoleniem.
- Do jutra! Odpowiedziałam.
Następnego dnia o 7 rano zadzwoniłam do Perrie bo byłam podekscytowana na Maxa a moją mamę temat żużla nie zbyt kręci.
- Perrie to dzisiaj! Krzyknęłam przez telefon.
Usłyszałam tylko jakiś gruchot.
- Lena! Czyś ty oszalała jest 7:00 rano jeszcze czas mamy.
- Po pierwsze mam pytanie co to za dziwny dźwięk był? A po drugie nie mogę się doczekać!
- Spadłam z łóżka bo wystraszył mnie dzwoniący telefon z samego rana! odpowiedziała ironicznie Perrie
- Przepraszam.
- Spoko ja wiem, to takie ekscytujące, ale ludzie jeszcze śpią.
- Okey to śpij ''Ludziu''. Powiedziałam zabawnym głosem.
- Do 9. Powiedziała Perrie ziewając i rozłączając sie.
O 9:00 byłyśmy już w busie taty Perrie wystartowaliśmy z piskiem opon.
- To jak w końcu się doczekałaś Lena?
- OoO taaaak
Naszym tematem był dzisiejszy mecz.
Rozmawiałyśmy tak długo, że nawet nie zauważyłyśmy, że stoimy pod stadionem. Tak jak w kawiarni, nasze rozmowy są baardzo długie.
- Dziewczyny jesteśmy na miejscu! krzyknął tata Perrie
Wyskoczyłyśmy z busa jak uderzone przez piorun, pokazałyśmy wejściówki do parku maszyn ochroniarzom i pobiegłyśmy do ''Naszej Drużyny''. Oznajmiłyśmy, że pójdziemy pozwiedzać inne boksy.
- Zobacz Lena tam jest boks Emila!
- Perrie choć my tam szybko!
Podeszłam do Emila i...



Jeśli przeczytałaś/eś zostaw komentarz to dla mnie bardzo ważne 5 komentarzy = 2 część.